بيانيه شماره 2 شوراي برگزاري مراسم روز جهاني كارگر سال 90

فراخوان زمان و مکان های مراسم ها – ساعت 5 عصر سراسر کشور

سال ستيز طبقاتي به جاي جهاد اقتصادي 

در آستانه ي روز جهاني كارگر،11 ارديبهشت (اول ماه مه) ستيز كارگران عليه سرمايه داري اسلامي در ايران شكل ديگري به خود گرفته است؛از جمله اعتصاب پيروزمندانه كارگران در پتروشيمي در ماهشهر و چند ماه قبل اعتصاب كارگران پتروشيمي در تبريز،كه منجر به تغيير قرارداد هاي موقت شركت هاي پيمانكاري به قراردادهاي ميان مدت شد نشان از خيزش جديدي در مبارزات كارگران عليه سرمايه داري دارد. لازم است كه علاوه بر تمامي اقشار مختلف طبقه ي كارگر، كارگران بيكار و اخراجي و به وي‍ژه تمامي كارگران قرارداد موقت،سفيد امضا و بي قرارداد و كارگران شركت هاي پيمانكاري هر چه بيشتر ضمن اعتراض و اعتصاب،قدم هاي استوارتري براي ايجاد تشكل هاي مستقل و خود ساخته ي خود بردارند و علاوه بر ايجاد و تقويت تشكل هاي علني،توده اي و طبقاتي ،بخشي از كارگران اگاه بايد با ايجاد و يا تقويت هسته ها،محافل و كميته هاي مخفي و غير علني نقشي جدي در سازماندهي مبارزات كارگران براي به دست آمدن مطالبات و نيز سوق دادن مبارزات به سمت تشكل يابي كارگران ايفا كنند.

جهاد اقتصادي و رياضت اقتصادي كه سرمايه داري در ايران و جهان قصد دارد به كارگران تحميل كند،دستمزدهاي فلاكت بار و برده وارانه،حذف يارانه ها و سركوب مبارزات و فعالين و تشكل ها و نيز سركوب هرگونه اعتراض و تظاهرات و سركوب بيان و قلم و اعتصاب و تحميل زندان و فقر و ديكتاتوري و فلاكت و جنگ و خرافه پروري و تبعيض جنسيتي و تبعیض جنسیتی  و ستم طبقاتي بر زنان،كار كودكان،بحران هاي زيست محيطي،فشار اقتصادي بر بازنشستگان،گسترش بيكاري و اعتياد و ظلم و بيداد و ارعاب و تهديد و زندان و نيز فريب كاري هاي هر دو جناح سرمايه داري در ايران يعني اصولگرايان و نيز اصلاح طلبان حكومتي كه اكنون اندكي از چپاول و غارت رانده شده اند و فريب و دغل تمامي كشورهاي سرمايه داري اعم از امريكا و چين و روسيه و دولت هاي اروپايي منجمله انگليس و آلمان و فرانسه و ايتاليا و غيره،همه و همه بايد با مشت محكم و اتحاد و سازمانيابي و تشكل يابي كارگران پاسخ داده شود.

روز جهاني كارگر نه سبز است و نه سياه و نه سفيد و نه بنفش و نه زرد؛روز جهاني كارگر و همه ي روزها به نشانه ي خون و جان و عمر و هستي طبقه ي كارگر به رنگ سرخ است؛كارگران توليد كنندگان تمامي ثروت ها و نعمت ها و رفاه در جامعه ي بشري هستند و با خون خود حيات جامعه ي انساني را تضمين ميكنند ،اما خود هيچ بهره اي از اين نعمات و ثروت ها نميبرند،ما كارگران فريب هيچ كدام از جناح هاي سرمايه داري و رنگاميزي هاي آنان را نخواهیم خورد.

ما كارگران ايران در روز جهاني كارگر هم صدا و هم پيمان با ديگر هم طبقه اي هايمان در سراسر جهان ضمن گراميداشت اين روز،با خشم و اعتراض خود يكصدا فرياد برخواهيم آورد كه طبقه ي كارگر براي به دست آوردن مطالبات خود و براندازي نظام انگل وار سرمايه داري تنها و تنها با اتكا به دانش طبقاتي و اتحاد و تشكل ها و سازمان هاي طبقاتي و كارگري خود تكيه خواهيد زد.

كارگران نيك ميدانند كه نه تنها در روز جهاني كارگر بلكه هر روز بايد بيش از پيش با اعتراض بيشتر و با سازماندهي مبارزات به سوي ايجاد تشكل هاي طبقاتي خود قدم بردارند و هر روز را عرصه ي » گسترش و تقويت ستيز طبقاتي و نبرد كارگري» كنند و نسخه ها و مناسبات برده وارانه ي سرمايه داري و از جمله » جهاد اقتصادي» و ساير بي حقوقي هاي  تحميل شده از سوي سرمايه داري اسلامي در ايران را بيشتر و بيشتر نقش بر آب كنند.

ما كارگران هر چه بيشتر و گسترده تر،در روز جهاني كارگر 11 ارديبهشت به ویژه در ساعت 5 عصردر محل هاي كار و زندگي و در محلات و خيابان و كوي و برزن و در هنگام اياب و ذهاب و در سرويس هاي غذاخوري و رخت كن ها و در هر جا و هر جا و در هر فرصت ممكن مطالبات 8 گانه ي كارگري كه – نه تمام مطالبات، بلكه – اهم مطالبات كارگران است را به بحث و گفت و گو ميگذاريم و براي ادامه ي نبرد و حركت به سوي ايجاد تشكل هاي طبقاتي،مستقل و خود ساخته و مستقل خود برنامه ريزي و اقدام خواهيم كرد.

در ادامه ي اين بيانيه علاوه بر فراخوان مراسم ها و اعلام زمان و مكان ها،برخي شعارهاي مناسب كارگري براي فرياد كردن در محل هاي مراسم،تظاهرات و آكسيون معرفي ميشوند و در پايان بيانيه اهم مطالبات 8 گانه براي پخش و تكثير و براي بحث و گفت و گو در ميان كارگران درج خواهد شد.

در زمان هاي اعلام شده كه مطابق پيشنهادات ارسالی كارگران در جاهاي مختلف تعیین شده ،برای کارگرانی که در حال کار و در محیط های کاری شان هستند ،قرار بر دست از كار كشيدن به مدت 5 دقيقه ميباشد که لازم است به طور يكپارچه و سراسري در همان زمان توسط كارگران در همه ي نقاط، مطالبات کارگری در ميان كارگران به بحث گذاشته شود .

كارگراني كه در زمان اعلام شده براي شركت در مراسم ها امكان تجمع دارند ميتوانند با به خاطر داشتن شعار ها و مطالبات و يا كاغذ هاي حاوي شعار ها و مطالبات به طور متحد و با برنامه ريزي در محل هاي اعلام شده حاضر شوند.شعار های ما کارگران باید صف طبقاتی ما را معلوم کند؛شوراهای اسلامی کار و خانه های کارگر،جناح های سیاه و سبز سرمایه داری هر کدام برای منافع سرمایه داری دست و پا میزنند.ما هیچ اعتراض و تجمعی را بی نصیب نخواهیم گذاشت اما با پرچم خود و با طرح مطالبات 8 گانه ی خود به اعتراض دست خواهیم زد و در این روز به یکدیگر یادآور میشویم که برای رهایی از ستم و استثمار طبقاتی و فقر باید و باید و باید متشکل شویم.

 

زمان و مكان مراسم هاي روز جهاني كارگر –يكشنبه 11 ارديبهشت

 

ساعت 5 عصر – سراسر كشور:

 

الف تجمع ها و مراسم ها در سراسر كشور:

تهران- ساعت 5 عصر – از ميدان انقلاب تا مقابل وزارت كار

مشهد- شيراز-اصفهان- قزوين (همگي مطابق اعلام كارگران این مناطق) و ساير شهرستان ها ساعت 5 عصر در مقابل ادارات كار شهرستان ها و يا ادارات كل كار استان.

از شهرهايي در جنوب و مركز و نيز شهرهايي در كردستان اعلام شده كه فراخوان ِ زمان و مكان مطابق شرايط و بر اساس ملاحظات محلي و در زمان مناسب به اطلاع كارگران رسانده خواهد شد.

       

ب-اعتصاب موقت سراسري در محيط هاي كار:

 ساعت 5 عصر- كارگران شاغل در محيط هاي كار و كارخانجات به طور همزمان و يكپارچه و سراسري به مدت 5 دقيقه در ساعت 5 عصر يكشنبه دست از كار خواهند كشيد و مطالبات 8 گانه و مباحث خود را با همكاران خود به بحث خواهند گذاشت.در صورت امكان ، با طرح شعارها و خواسته ها و مطالبات جاري خود، كارگران در اين ساعت در محل هاي مناسب در محيط كار تجمع خواهند نمود و ضمن برگزاري مراسم به فرياد شعار ها و طرح و بحث و اعتراض براي دستيابي به مطالبات خود خواهند پرداخت.

 

شعارهاي پيشنهادي براي روز مراسم و نيز براي ساير اعتراضات و تجمعات كارگري در سراسر سال:

 

–          دستمزد بردگان و حذف سوبسيد/بر عليه سرمايه بايد جنگيد                                   –  قرارداد موقت/ ملغي بايد گردد

    كارگر زنداني آزاد بايد گردد                                                                          – قرارداد موقت / بردگي وفلاكت

      –    زنداني سياسي / آزاد بايد گردد                                                                    – كارگران جهان/ هم طبقه،هم پيمان

      –    كارگر قراردادي،پيماني/ تشكله پايان بي ساماني                                           – شوراي عالي كار / حامي سرمايه دار

      –    عليه شركت هاي پيمانكاري/ برپا كنيم تشكل كارگري                                               – اتحاد و تشكل / راه رهايي ما

      –    شوراي اسلامي كار/ پشتيبان سرمايه دار                        –    سرمايه از روز ازل نبوده / سرمايه دار حق ما رو ربوده

      –    اصول گرا،اصلاح طلب/ضد كارگر،فرصت طلب                                                 –  تشكل مستقل حق مسلم ماست

      –    جهاد اقتصادي و رياضت/ به ضد كارگرانه اين سياست      –    جهاد اقتصادي و رياضت / ننگ بر اين اقتصاد و سياست                   

     

     

مطالبات هشت گانه‌ی کارگران ایران – سال 1390

1- ما کارگران برای مقابله با قراردادهای موقت، سفید امضا و قراردادهای شرکت‌های پیمان‌کاری با اتحاد و آگاهی و با ایجاد تشکل های خود دست به مبارزه خواهیم زد.

2– حذف یارانه‌ها هجوم به سفره‌ی خالی کارگران است؛ ما ضمن گسترده کردن اقدام برای نپرداختن قبض‌های آب، برق، تلفن و گاز از هر طریق ممکن دیگر و به صورت متحد و متشکل با این اقدام و طرح ِ ضد کارگری مبارزه خواهیم کرد.

3- ما اعلام و تعیین حداقل دستمزد 330 هزار تومان که چندین برابر زیر خط فقر است و توسط نهاد سرمایه‌داری شواری‌عالی کار تعیین شده و نیز روش ضد کارگری و خائنانه‌ی سه جانبه گرایی را محکوم می‌کنیم؛ در روش سه جانبه گرایی، مذاکره و توافق بین نمایندگان کارفرمایان و نماینده دولت (که همگی از طبقه‌ی سرمایه‌دار هستند) از یک سو و ازسوی دیگر نماینده‌ی کارگران انجام می‌گیرد و کارگران در مقابل دو رای سرمایه داری بازنده خواهند بود. ما اعلام می‌داریم که افزایش دستمزد با خواهش و توافق و مذاکره حاصل نمی‌شود. کارگران باید با اعتراض و نمایش قدرت و اعتصاب و با مبارزه‌ی متشکل و متحد دستمزدهایی متناسب با استاندارهای زندگی را به سرمایه‌داری تحمیل کنند.

 

4- کارگران و فعالان کارگری زندانی باید آزاد شوند و ما هر گونه دستگیری، اخراج و تحت فشار قرار دادن کارگران را محکوم نموده و به صورت گسترده برای آزادی آنان مبارزه خواهیم کرد.

 

5- ما کارگران برای دست‌یابی به آزادی بیان، آزادی تشکل، تحزب، اعتصاب، آزادی قلم و آزادی تمامی زندانیان سیاسی و پایان یافتن احکام ضد انسانی اعدام ،همزمان با دیگر مطالبات‌مان مبارزه خواهیم کرد.

 

6- پیروزی کارگران جز با اتحاد متشکل و سازمان‌یافته‌ی تمامی اقشار طبقه‌ی کارگر اعم از کارگران صنعتی، معلمان، پرستاران، کارگران بخش خدمات، معادن، کارگران کشاورزی و … ممکن نیست. ما کارگران در هر صنف و رسته ضمن اتحاد با تمامی اقشارهم طبقه ای مان در طبقه ی کارگران ایران و منطقه و حمایت از مطالبات کارگران مهاجر در ایران از جمله کارگران افغانی ،خود را متحد و پشتیبان مبارزات کارگران در سراسر جهان می‌دانیم.

 

7- ما برای دست‌یابی به مطالبات اقتصادی-سیاسی خود بر علیه تمامی جناح‌ها و حاکمیت‌های داخلی و خارجی سرمایه‌داری اعم از اصول‌گرا و اصلاح‌طلب در ایران و اعم از دولت‌های سرمایه‌داری آمریکا،چین، روسیه، اروپایی و … تنها و تنها با اتکا بر نیروی طبقاتی کارگری خود، مبارزه خواهیم کرد.

 

8- نظام سرمایه‌داری از تبعیض جنسیتی-اقتصادی- سیاسی- اجتماعی علیه زنان بهره و سود می‌برد، همچنین کار کودکان منبع سود‌های سرشار برای نظام انگلی سرمایه داری‌ست؛ ما ضمن محکوم کردن هرگونه تبعیض جنسیتی علیه زنان ،برای متشکل کردن هر گونه مبارزه برای دست‌یابی زنان به مطالبات ویژه ی زنان و نیز مطالبات طبقاتی شان و نیز برای تقویت جنبش لغو کار کودک از هیچ مبارزه‌ای فروگذار نخواهیم کرد.

 

 

شورای برگزاری مراسم روز جهانی کارگر سال 1390

بیانیه شماره2 – سال ستیز طبقاتی به جای جهاد اقتصادی

6 اردیبهشت 1390

1may1390@gmail.com

این نوشته در شورای برگزاری روز کارگر ارسال شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.